kinyas ve kayra

Hakan Günday.

Turk yazar okumayalı çok uzun zaman olmuştu. Bu kitabı okudum ve okuyun! Ya da okumayın, okumayın da dagılmayın! Güzeldir.

işte kitaptan bir pasaj:

"Hiç uykum yok. Hiç uyuyamıyorum. Domuz gibi içiyorum. Ama gözlerimi kapalı bile tutamıyorum. Sabaha beş saat var. Annemi düşünüyorum. Nerededir şimdi? Aynada kendime bakıyorum bazen. Ve tek kelime etmesem bile vücudum yaşadıklarımı, hayattan ne anladığımı anlatmaya yetiyor. Sağ omzuma kendi çizdiğim kelebek, beğenmediğim için üzerine attığım çarpı işareti ve altında aynı kelebeğin bir Japon tarafından çok daha iyi işlenmişi. Sol dirseğimin iki parmak yukarısındaki kurşun yarası. Bileklerimdeki otuzdört dikiş. Medeniyeti bir aralar, herkes gibi yaladığımı kanıtlayan apandisit ameliyatımın izi. Ve sırtımı kaplayan, Tanrının yüzü. Bilmyorum.. Hızlı yaşadım. Ama genç ölmekten çok, hızlı yaşlandım! Ancak hayattayım. Kayra birgün bana 'mutsuzluğuna hiçbir çare aramıyorsun' demişti."

Şimdi 2002' de yazdığı Zargana'yı okuyorum. Ondan da haberler vericem.

G.